Zabawy na środę

Dzień dobry!
Witam Was bardzo serdecznie j zapraszam do wspólnej zabawy:
       Zabawa I
„Wyprawa na matematyczną wyspę” : doskonalenie umiejętności
posługiwania się określeniami dotyczącymi położenia przedmiotów
w przestrzeni i na płaszczyźnie; sprawne posługiwanie się pojęciami
dotyczącymi wysokości /wysoko- nisko, wyżej -niżej, najniżej -najwyżej,
na dole, na górze/.
         1. Wprowadzenie: proszę o  przygotowanie sylwet obłoków /niebieski, różowy
               biały, czarny/ i sylwety słoneczka, kartki A3, kredek.
          2. Słuchanie opowiadania pt.: „O obłoczkach” ilustrowanego sylwetami
               /dziecko słuchając opowiadania manipuluje sylwetami zgodnie z treścią
                opowiadania/:
Był sobie różowy obłoczek.Sunął wolno po niebie i rozglądał się dookoła.
– Ach jak tu pięknie. Jakie wspaniałe widoki. Mogę sobie popatrzeć na ziemię.
Widzę wszystko doskonale.
Nagle usłyszał czyjś głos.
– Witaj, różowy obłoczku.
Obłoczek rozglądał się wokół, ale nikogo nie widział.
– Nie widzę cię. Kim jesteś i skąd mnie wołasz?
– Jestem niebieskim obłoczkiem i znajduję się niżej niż ty.
– Niżej niż ja? A co to znaczy?
– To znaczy, że jestem pod tobą.
Różowy obłoczek spojrzał w dół.
– Ach, witaj niebieski obłoczku1 Teraz już cię widzę A dlaczego jesteś tak nisko?
– Bo ja nie lubię być wysoko. Wolę być trochę niżej.
– Ależ niebieski obłoczku, stąd są lepsze widoki. Widać wszystko i wszystkich.
Widzę nawet dzieci w przedszkolu.
– No coś ty, widzisz nawet dzieci?
– Jasne, wejdź wyżej, to zobaczysz, co teraz dzieci robią.
Niebieski obłoczek przesunął się wyżej. Teraz był już obok różowego.
– Ach, jak ty wysoko. Ale rzeczywiście wszystko widać. Widzę nawet Jasia.
Siedzi na dywanie obok… Ale tu fajnie, aż mi się kręci w głowie.
Nagle obłoczki usłyszały nieznany głos.
– Hej tam na dole! Na co się tak gapicie?
Obłoczki rozejrzały się wkoło, ale nikogo nie widziały.
– Jestem tutaj. Musicie spojrzeć wysoko w górę, żeby mnie zobaczyć.
Obłoczki zadarły głowy do góry. Zobaczyły dużą, białą  chmurę.
– Ależ ty jesteś wysoko i daleko.
– Jestem najwyżej i bardzo blisko słońca. Ja lubię być najwyżej , bo wtedy widzę
nawet najdalsze rzeki, widzę nawet biedronki na łące. Wy jesteście niżej niż ja-
powiedziała biała chmura i odpłynęła.
– Ale zarozumiała ta chmura. Niech sobie będzie najwyżej. My jesteśmy niżej
od niej, ale nie najniżej. Najniżej jest czarny obłoczek.
– Tak, widzę, różowy obłoczku!
Nagle zerwał się wiatr, dmuchnął kilka razy i rozgonił po niebie obłoki.
     3. Omówienie tekstu – utrwalenie pojęć:
         – Kto spacerował po niebie?
         – Z kim rozmawiał z różowy obłoczek?
         – Który obłoczek był wyżej?
         – Który obłoczek był niżej?
         – Dlaczego niebieski obłoczek wolał być niżej?
         – Co widziały obłoczki będąc razem wysoko?
         – Kto zawołał obłoczki?
         – Gdzie była chmura?
         – Który obłoczek był najniżej?
         – Kto był najbliżej różowego obłoczka?
     4. Zabawa plastyczna: narysuj chmurki i słońce zgodnie ze słyszanym tekstem, 
         prawidłowo posługując się określeniami dotyczącymi położenia:
         najwyżej, najniżej, najbliżej słońca, najbliżej różowego.
     5. Zadania utrwalające, rozwijające spostrzegawczość wzrokową i słuchową:
              Zadanie1
        Układanie z pamięci szeregów obłoczków, utrwalenie kolorów: dziecko przez
        chwilę obserwuje szereg, po czym układa z pamięci np.:
             – rózowy, biały, niebieski, czarny;
             – czarny, niebieski, różowy, biały;
             – niebieski, czarny, biały, różowy;
           Zadanie 2
       Dzieci ruchem naśladują płynące obłoki, zatrzymują się, określają kolor 
       wskazanego obłoczka, dzielą słowo na sylaby i głoski, podają liczbę sylab i
       głosek.
           Zadanie 3
      Na kartce w odpowiednim miejscu dzieci rysują według wskazówek:
           – na środku kartki narysuj żółty balonik;
           – narysuj chmurki: najwyżej niebieską
                                            najniżej różową;
           – nad różową chmurką narysuj słoneczko;
           – obok niebieskiej – białą chmurkę;
           – najdalej od słonka narysuj czerwony balonik;
       Zabawa II
„Sprawne ręce – sprawne nogi”- zabawa usprawniająca mięśnie stóp.
Dziecko siada boso na dywanie. Ma dwie kartki i ołówek. W rytmie dowolnej,
spokojnej muzyki rysuje linie i kształty – najpierw ręką, a potem próbuje nogą
/trzymając ołówek palcami stóp/.
      Zabawa III
„W góry” – ćwiczenie logopedyczne usprawniające narządy mowy. Dzieci wykonują
ćwiczenie słuchając opowiadania:
   „Historyjka o wyprawie języka w góry”
Języczek, korzystając z pięknej pogody, wybrał się w góry. Przed wyprawą zrobił małą
rozgrzewkę  – przebiegł się kilka razy w kółko /dzieci oblizują szeroko otwartą buzię/
, zagrał w piłkę /wypychają policzki/, później zjadł coś dobrego /naśladują żucie/ ,
pożegnał się z przyjaciółmi /posyłają buziaki/ i poszedł /kląskają/.
Najpierw chodził po niskich górach /kilkakrotnie podnoszą język do wałka dziąsłowego
i opuszczają na dolne zęby/, później były wyższe / kilkakrotnie podnoszą język do górnych
i opuszczają do dolnych zębów/, aż wreszcie dotarł w naprawdę wysokie góry /podnoszą
język w stronę nosa i opuszczają na brodę/.
Teraz chwilę podziwiał piękne widoki / przesuwają język w stronę jednego i drugiego ucha/,
a później udał się w drogę powrotną: przeszedł przez wysokie góry, później średnie
i na końcu niskie. Wspominając swoją przechadzkę wzdychał / wykonują głęboki wdech
nosem, a wydech ustami/ i już planował następną wyprawę.
          Zabawa IV
„Kaligrafia literowo- obrazkowa”- usprawnianie motoryki małej;
utrwalenie liter: n, o, p.
                                                                     Miłej zabawy
                                                             M. Winiarska